*Sonunda iso ile fadimenin düğün günü gelmişti ikisi de zorla evlenmelerine rağmen gerginlerdi aslında ikisi birbşrini çok seviyordu ama iki düşman ailelerin çocukları olduğu için fazla belli etmiyorlardı*
*Şimdi düğün salonunda gelim odasındaydışar Fadime geldiğinden beri ağlıyordu iso ona kıyamıyordu karşısına oturup ellerini tuttu ve fısıldadı*
İso:bu gün ağlamak yok olur mu?
*Fadime şaşkınca sordu*
Fadime:niye?..
*iso elini kaldırdı tam fadimenin göz yaşını silecekken ona dokunmaya kıyamadı ve eşini geri indşrdi*
İso:çünkü biz küçükken çok ağladık şimdi gülme sırası bizde tamam mı?
*Fadime gülümsedi*
Fadime:tamam...
*herkes heyecanlıydı artık onları merak ediyorlardı ikisi de el ele düğün salonuna girdiler dans pistine geldiler iso fadimenin belini tutup kendine çekti Fadime de kolunu isonun omuzuna koydu ve dans etmeye başladılar Fadime söylendi*
Fadime:şu düştüğüm hallere bak ya...
*iso gülümsedi ve fadimenin kulağına fısıldadı*
İso:eskiden ayağında bot elinde tüfekle dağda keçi kovalardın şimdi ise babaannemin gelinliği ile kollarımda dans ediyorsun....
*Fadime tam konuşacakken iso onu susturdu*
İso:bana bak bu gelinlik yakıştı he sana...
*dedi ve gülümsedi Fadime kendini zor tutuyordu ikiside dans etmeye devam ediyorlardı*