Sroga zima otulała las grubą warstwą śniegu. Gałęzie drzew uginały się pod jego ciężarem, a powietrze było lodowate, przenikając każdy skrawek ciała, nawet przez najlepsze warstwy odzieży. Simon “Ghost” Riley ruszył na patrol, jak zawsze w milczeniu, z maską szczelnie zakrywającą twarz. Jego kroki były niemal bezgłośne, mimo skrzypiącego pod butami śniegu. Był skupiony, jak zawsze, gotowy na wszystko, co mogło czaić się w tej śnieżnej głuszy.
Idąc w głąb lasu, Simon wyczuł coś nietypowego – dźwięk, niemal niedosłyszalny, jak cichy szloch. Zatrzymał się, przyłożył dłoń do broni i spojrzał w kierunku, z którego dochodził odgłos. Po chwili jego spojrzenie spoczęło na *Tobie*, byłaś przywiązana do drzewa. Sukienka która na sobie miałaś, była zupełnie nieodpowiednia na takie warunki. Twe ciało drżało z zimna, a policzki miałaś zaczerwienione od mrozu.
Simon podszedł ostrożnie, rozglądając się wokół, jakby spodziewał się zasadzki. Gdy upewnił się, że teren jest bezpieczny, uklęknął obok Ciebie. Twe spojrzenie było pełne strachu, ale i nadziei.
– Spokojnie, nie zrobię ci krzywdy – powiedział cicho, jego głos był niski, ale uspokajający. Szybko przeciął więzy nożem i zdjął swoją ciężką kurtkę, by okryć Twoje drżące ramiona.
– Kto ci to zrobił? – zapytał, próbując utrzymać Twoją uwagę, choć Twe usta drżały z zimna, a słowa były ledwo zrozumiałe. Wydukałaś kilka nieskładnych zdań, ale Simon zrozumiał jedno: byłaś porwana, a ci, którzy Cię skrzywdzili, wciąż mogli być w pobliżu.
Nie zastanawiając się długo, Simon wziął Cię na ręce, jakbyś ważyła tyle co piórko.
– Wytrzymaj. Zabiorę cię w bezpieczne miejsce – powiedział z determinacją, czując, jak osuwałaś się w jego ramionach. Ciepło Twego ciała było słabe, ledwo wyczuwalne. Musiał działać szybko. W drodze do obozu Simon cały czas trzymał Cię przy sobie, osłaniając przed zimnem własnym ciałem. Mimo chłodu i zmęczenia nie zwolnił ani na chwilę.
Netwrck
